Song of the Sea

Voqea XX asrning oxirida Irlandiyada, mayoqli kiçik orolda sodir böladi. U yerda oddiy mayoqçi Konor gözal qiz — şelki Bronax bilan ittifoq tuzadi. Ularning öğli Ben tuğiladi, u ham otasi kabi oddiy inson bölib çiqadi. Şelki ikkinçi farzandni kutadi, ammo nomaʼlum sabablarga köra dengizda tuğişga majbur böladi va şundan söng qirğoqda yangi tuğilgan qizini qoldirib, ğoyib böladi. Qizga Sirşa deb ism qöyiladi.

Oradan olti yil ötadi. Konor bolalari bilan birga yaşaydi va Sirşani juda yaxşi köradi. Ben singlisini yoqtirmaydi, çunki otasi uni köproq yaxşi köradi va unga istagan narsasini qilişga ruxsat beradi, şuning uçun Ben uni doim xafa qiladi. Şu bilan birga, u öz iti Ku bilan kuçli boğlanib qolgan. Olti yoşga tölayotgan Sirşa hali gapira olmaydi.

Sirşaning tuğilgan kuni munosabati bilan şahardan ularning buvisi keladi. U uzoq vaqtdan beri bolalarning orolda, tsivilizatsiyadan uzoqda yaşaşiga qarşi. Tunda Sirşa uyning çerdagiga kirib, u yerda sirli oq kostyumni topadi. Uni kiyib olgan qiz dengizga boradi va muhrga aylanadi: onasi kabi, Sirşa ham şelki ekan. Buvi qirğoqda uxlab yotgan nevarasini köradi, keyin esa çöçigan otasi bu oq libosni dengizga taşlab yuboradi. Buvi bolalarni şaharga olib ketişga qaror qiladi, Ku esa ular bilan birga olinmaydi. Yölda Ben yöl xaritasini tuzadi va keçqurun (Sauin bayrami arafasida) Kuni qaytarib oliş uçun uydan qoçadi. Sirşa akasining orqasidan ergaşadi.

Bolalar parkdagi sirli yaşil burçakka kelib qolişadi, u yerda sidlar (qariyalar qiyofasida) öz panohini topgan. Ular yangi şelkining kelganidan xursand bölişadi va agar Sirşa özining sehrli plaşini kiyib qöşiq aytsa, u vatanga qaytişi mumkinligini aytişadi. Şuningdek, ular Sirşani yovuz jodugar-boyquş Maxa ovlayotganini ogohlantirişadi; u deyarli barça ruhlarni toş qilib qöygan, ularning his-tuyğularini sörib olgan. Panohga boyquşlar hujum qiladi, ular ruhlarni toşga aylantiradi, ammo bolalar qoçib qutuladi. Ben va Sirşa imkon qadar tezroq uyga qaytib, sehrli plaşni topişga qaror qilişadi. Yölda ular Benning ketganidan keyin daryodan suzib ötib, uni quvib kelgan Ku bilan uçraşişadi.

Yölning bir qismini örmon orqali bosib ötişga qaror qilişadi, ammo yomğirdan panoh topiş uçun muqaddas quduq joylaşgan kulbaga kirişadi. Sirşa quduqqa tuşib ketadi, uning ortidan Ku sakraydi va Benni ham öziga tortib ketadi. Ben singlisini quvib yetişga harakat qiladi, ammo adaşib qoladi va ğorda suzib çiqadi. U yerda u sehrli oq soçli donişmand Şanaşi bilan uçraşadi; soçlari butun ğorni qoplagan. U Benga Sirşani Maxaning boyquşlari öğirlaganini va agar Sirşa tong otgunça plaşni qölga kiritib, qöşiqni aytmasa, bu tunda barça sehrli mavjudotlar, şu jumladan Sirşaning özi ham halok bölişini aytadi. Şundan söng Ben boyquş jodugarining, Maxaning uyasiga boradi; Maxa esa Sirşaning hayotiy kuçini deyarli söndirib qöygan, çunki u şunday qiliş bilan qizga yaxşilik qilayotganiga işonadi.

Maxa bilan suhbatdan Ben tuşunadi, u «yaxşi niyatlar» bilan hamma narsani toşga aylantirayotgan ekan. Çunki bir paytlar uning öğli — ulkan Mak Lir qattiq qayğudan kunu tun yiğlagan, deyarli butun yerni suv bosgan, jodugar esa öğlining azobiga çidolmay, uni his-tuyğularidan mahrum qilib, toşga aylantirgan. Qayğudan ezilgan jodugar boşqalarni ham toşga aylantira boşlagan, çunki şu tariqa ularni azob-uqubat va qayğudan xalos qilayotganiga işongan. Maxaning özi ham qisman toşga aylanib qolgan, çunki u doimo yomon his-tuyğularini tor-mor qilib, şişa idişlarga joylaştirib yurgan. Ben Sirşaga sehrli çiğanoqda çalişga yordam beradi; bu onasining sovğasi edi. Şunday qilib, Sirşa barça idişlarni sindirişga muvaffaq böladi, his-tuyğular jodugarga qaytadi va Maxa yana mehribon böladi. U bolalarga uyga tezroq yetib olişlariga yordam berişga qaror qiladi va ular bilan birga bolalarni va Kuni olib boradigan sehrli it-tozilarni yuboradi.

Sirşa juda holsizlanib, ölim arafasida qoladi. Bolalar uyga yetib kelişadi, u yerda Ben otasi Sirşaning plaşini dengiz tubiga taşlab yuborganini bilib oladi. Otasi ruhlar haqidagi hikoyani eşitişni istamaydi va bolalarni quruqlikka olib ketmoqçi böladi, çunki Sirşa oğir kasal va şifokor yordamiga muhtoj deb öylaydi. Sayohat davomida Sirşa bilan yaqinlaşgan va nihoyat özini katta aka sifatida his qilgan Ben plaş uçun dengizga yolğiz şönğiydi. Unga muhrlar yordam beradi va Sirşa öz kostyumini qaytarib oladi. U qöşiq ayta boşlaganda, barça toşga aylangan ruhlar öz asl qiyofasini tiklaydi, şu jumladan Maxa va Mak Lir ham, va ular boşqa olamga ketişadi. Bolalar oldida oq muhr qiyofasida ularning onasi paydo böladi; u ham bu dunyodan ketadi va Sirşani özi bilan olib ketmoqçi böladi. Ammo qiz otasi va akasi bilan qolişga qaror qiladi, garçi plaşidan va sehrli xususiyatlaridan mahrum bölsa-da.