The Hidden Fortress

Ikki dehqon, Tahey va Matasiçi, ketma-ket muvaffaqiyatsizliklarni boşdan keçirib (uruşga keç qolişdi, öz qöşinlari ularni mağlub duşman askarlari deb adaşib, halok bölgan jangçilarni dafn etişga majbur qilişdi), uyga yöl topişga urinadilar. Janjallaşgaç, ular turli tomonga ketişadi. Şahar böylab yurib, Matasiçi şahzoda Yuki qidirilayotganini bilib oladi — u ağdarilgan qirollik oilasidan, uni tutib beriş uçun 10 ryo mukofot vaʼda qilingan. Tasodifan ikki döst ham asirga tuşadi, tunda qözğolon boşlanadi va qirğin paytida Tahey bilan Matasiçi qoçib ketişadi. Guruç öğirlab, qahramonlar şarşaraning yonida töxtaşadi, suvda oltin bölaklarini topişadi. Dehqonlar topilgan narsani bölişolmay janjallaşadi, lekin tez orada ularning orqasidan şubhali bir erkak kuzatayotganini payqaşadi. Maʼlum bölişiça, bu afsonaviy samuray general Rokurota Makabe ekan, ammo ikki döst unga işonmaydi. Şunga qaramay, general ularni yollaydi.

Tahey va Matasiçi tepalikda qizni körişadi, lekin qatʼiy general ularga unga yaqinlaşiş va tegiş taqiqlanganini aytadi. Maʼlum bölişiça, qiz yöqolgan şahzoda Yuki bölib, general uni soğ-salomat va xavfsiz hududga yaşirinça olib borişi kerak. Şu orada ular şarşaraning orqasidagi yaşirin ğorda yaşirinadilar; u yerda general Nagakura, ikki qöriqçi va şahzodaning keksa saroy xonimi ham bor. Duşmanning eʼtiborini çalğitiş uçun general Rokurota singlisini şahzoda örniga qöyadi va uni qatl etişadi. Şahzoda Yuki esa özi kabi yoş qizning hayotini qurbon qilinganidan norozi. General Nagakura bilan harakat rejasini muhokama qilib, Rokurota dehqon-lar bilan birga Yamanadan Hayakavaga yöl olişni taklif qiladi: ular oltinni ötin ostiga yaşirib olib boradi, şahzodaning özi esa bilimdonligi va nutqining nozikligini yaşiriş uçun soqov bölib körinişi kerak. General ikki dehqonga oltindan uluş vaʼda qiladi. Rozi bölib, ular tört kişilik guruh bilan yölga çiqadilar: general, şahzoda va ikki dehqon, lekin Tahey va Matasiçidan soqov qiz aslida haqiqiy şahzoda ekanini yaşirişadi.

General hududni örganayotganda, Tahey va Matasiçi yaşirin oltinni olib qoçişni rejalaştiradilar, lekin suv içiş joyida askarlarni körib qolişadi. Ğazablangan generaldan keçirim sörab, yölovçilar yölda davom etadilar. Ular şaharçaga yetib, u yerda tunaş joyini izlaydilar. Otlarini sotib, şahzoda generalni xöjayinidan ferma dehqonining qizini sotib olişga köndiradi. Endi guruh beşta kişidan iborat. Ertasi kuni yöl böyidan şahzodani qidirayotgan otliqlar ötadi (aholi orasida u tirik ekani haqida xabar tarqalgan), lekin ular yonidan ötib ketişadi. Tahey va Matasiçi ötin ortilgan aravani tortib borarkan, otliqlarning ahmoqligi va eʼtiborsizligini masxara qila boşlaydilar, lekin tösatdan ular qaytib keladilar. General Rokurota ikkitasini öldiradi, otga minib, xabar bermoqçi bölgan qolgan otliqlarni quvib yetişga urinadi. Duşman uyasiga kirib borgan Rokurota general Tadokoro bilan nayzalarda jang qiladi. Makabe ğalaba qozonadi va yiqilgan Tadokoroni tirik qoldirib, şu bilan uni şarmanda qiladi.

Keyin qahramonlar qişloq yonidagi örmonlarda yaşirinadilar; u yerda sotib olingan ferma qizi ularni tutib bergani uçun 200 ryo berilişini biladi. Keçasi qişloqda olov bayrami bölib ötadi; yölovçilar u yerda turib, duşman askarlarini köradilar, aravadagi ötinni katta gulxamga taşlab, olomon orasiga yaşirinişadi. Ertalab ular kulning içidan oltinning bir qismini yiğib, yöllarida davom etadilar. Oçköz Tahey va Matasiçi qaytib borib, qolgan oltinni yiğişga qaror qiladilar, lekin u yerda duşman askarlariga duç kelib, qoçib ketişadi. General ularni quvayotgan duşmanlarni qurolsizlantiradi va ularni oltin qoplarini kötarişga majbur qiladi. Tunda guruhni örab olişadi: ikki dehqon qoçib ketadi, generalni, şahzodani va ferma qizini esa asirga olişadi. Asirlarni tanib oliş uçun jangda yutqazgani sababli yuzi çandiqlar bilan qoplangan Tadokoro keladi; şarmandalikka uçragan general Rokurotani öz xörligida ayblaydi, şunda şahzoda Yuki uni tanbeh berib, ahmoq deb ataydi. U Rokurota va ferma qiziga sadoqati uçun minnatdorçilik bildiradi va ölimdan qörqmasligini aytadi: «Bu kunlarning quvonçini men saroyda heç qaçon bilmagan bölardim. Men odamlarni ular qanday bölsa, şunday kördim, ularning gözalligini ham, xunukligini ham kördim». Ertasi kuni ertalab asirlarni qatlga olib boradilar, lekin şahzoda sözlaridan taʼsirlangan Tadokoro ularning qoçib ketişiga yordam beradi.

Şu orada, dalada ötirgan Tahey va Matasiçi öz qilmişlaridan puşaymon bölib, döst bölib qolişga and içadilar, lekin şu payt törtta ot yugurib keladi (ular şahzodaning qoçişi vaqtida qoçib ketgan edi). Ularni bölişolmay dehqonlar uruş boşlaydilar, lekin ularni otlarni öğirlagan deb öylab hibsga oladilar va qatl etişga hukm qilişadi. Zindonda, yiğlab, ular yana döst bölib qolişga and içadilar, lekin «osmonda». Tösatdan ularni ozod qilişadi. Ular taxtda Yukini, uning yonida esa yangi zirhda general Rokurotani köradilar. Omadsiz dehqonlarni baribir mukofotlaşadi, lekin kiçik bir bölak oltin bilan, çunki qolgan barça qism Akidzuki uruğini tiklaşga ketadi. Şahzoda mukofotni adolatli bölişişni söraydi. Tahey mukofotni Matasiçiga bermoqçi böladi, lekin u rad etadi, ikki beğam döst saroydan çiqib, uyga yöl oladi.