Alomat

1959-yilda Massaçusets ştatidagi Lexington boşlanğiç maktabi oçiliş marosimida öquvçilar kelajakda sodir bölişiga işonadigan narsalarni çizadigan tanlov ötkazadi. Barça bolalar vizual asarlar yaratadilar, lekin Lusinda ismli qiz esa qoğozini bir qator raqamlarbilan töldiradi. Yakuniy raqamlarni yozişdan oldin, topşiriq uçun ajratilgan vaqt tugaydi va öqituvçi öquvçilarning rasmlarini yiğib oladi. Lusinda qolgan raqamlarni tirnoqlari bilan şkaf eşigiga öyib yozib qöyadi. Yiğib olingan işlar vaqt kapsulasida saqlanadi va 50 yildan söng öquvçilar örtasida tasvirlarni tarqatganda oçiladi. Lusindaning qoğozi MIT astrofizika professori Jon Kostlerning 9 yoşli öğli Kalib Kostlerga beriladi.

Jon Lusindaning raqamlari sönggi 50 yil içida sodir bölgan yirik ofatlarning sanalari, halok bölganlar soni va geografik koordinatalarini, jumladan, Oklaxoma Siti portlaşi, 2001-yil 11-sentyabr terror xurujlari va Katrina töfoni, şuningdek, hali sodir bölmagan yana 3 tasini aniqlaydi. Keyingi kunlarda Jon uçta yakuniy voqeadan 2 tasi — samolyot halokati va notöğri qoplama tufayli Nyu-York metropolitenisining relsdan çiqib ketişiga şaxsan guvoh böladi. Jon bu voqealarda uning oilasi muhim rol öynaşiga amin böladi: uning xotini oldingi voqealardan birida vafot etgan, Kalib esa Lusindaning xabarini olgan. Ayni paytda, Kaleb Lusinda kabi şivirlagan ovozlarni eşita boşlaydi.

Jon oxirgi voqeaning oldini oliş uçun Lusindaning qizi Diana va uning nabirasi Ebbini topadi. Diana undan şubhalanadi, lekin oxir-oqibat Jon bilan birga Lusindani yaşagan uyiga borişadi va u yerda ular Matthäus Merian the Elder tomonidan Ezekielning „Merkabah mysticism“ öyib işlangan tasvir nusxasini topadilar, unda buyuk quyoş tasvirlangan böladi. Şuningdek, ular Lusindaning xabaridagi sönggi 2 raqam raqamlar emas, balki ikki teskari „E harfi“ ekanligini aniqlaşadi, bu Lusindaning töşagida qoldirgan xabariga mos keladi: „Hamma boşqa“, bu yöq bölib ketiş darajasidagi voqeani anglatadi. Bu paytda maşinada uxlab qolgan Kalib va Ebbi şivir-şivirlarning manbasi bölgan mavjudotlar bilan uçraşişadi. Diana onasi har doim uning vafot etiş sanasini aytganini eslab, Jonga bu haqida gapirib beradi. Bundan söng ular Alzheimer kasalligi belgilarini borligiga qaramay, Lusindaning öqituvçisining uyiga taşrif buyurişadi va u ularga Lusinda qoldirgan eşikdagi yozuvlar haqida aytib beradi.

Ertasi kuni Ebbi gravyurada quyoşni böyaydi, bu esa Jonda yangi fikrni uyğotadi. U MIT rasadxonasiga yuguradi va xabarda körsatilgan oxirgi sanada yerdagi hayotni yöq qiliş quvvatida ega bölgan ulkan quyoş çaqnaşi tuşişini bilib qoladi. Diana va Ebbi yaqin atrofdagi ğorlarga yaşiriniş uçun tayyorgarlik körayotganda, Jon maktabga boradi va Lusinda oxirgi raqamlarni öyib yozgan eşikni topadi. U ularni quyoş çaqnaşidan najot topişi mumkinligiga işonadigan joyning koordinatalari bölişi kerak deb ölaydi. Bu voqealardan şubhalangan Diana Kalib va Ebbini maşinasiga yuklab, ğorga olib ketadi.

Yoqilği quyiş şoxobçasida şivirlovçilar Diananing maşinasidan Kalib va Ebbini öğirlaşişadi. Diana ularni taʼqib qiladi, ammo avtohalokatga uçrab vafot etadi. Şivirlovçilar Kalib va Ebbini Lusindaning uyiga olib boradilar va u yerga Jon ham köp ötmay yetib boradi. Jon şivirlovçilar bolalarni yulduzlararo kemalarda xavfsiz joyga olib borişidan xabar topadi. Jon bolalarga ular bilan bora olmasligi aytadi. Bolalar kemaga çiqişa va ular yerni tark etişadi.

Ertasi kuni tongda Jon öz oilasi bilan birga bölişga qaror qilib, ota-onasining uyiga boradi va u yerda otasi bilan yaraşişadi. Bundan söng quyoş çaqnaşi röy berib, Nyu-York şahrini qoplab oladi va keyin butun yer yuzasini yöq qiladi. Bu paytda kema Kalib va Ebbini yer yuzidagi jannatga öxşaş boşqa dunyoga olib borib jönab ketadi. Bolalar dala böylab hayot daraxtiga öxşagan katta oq daraxt tomon yugurib ketişadi.