Oppoğoy va yetti mitti odam

Oppoğoy — bu ögay onasi hisoblanmiş qiroliça bilan yaşaydigan yolğiz malikadir. Qiroliça doimo Oppoğoy unga qaraganda gözalroq bölişidan xavotirda bölib, şu sababdan Oppoğoyni xizmatçi sifatida işlaşga majbur qiladi hamda har kuni sehrli közguga boqib, „Közgu, menga siringni oç, kimning husni oyni ham doğda qoldiradi“ deb söraydi. Köp yillar davomida közgu, har doim Qiroliça unga maʼqul deb javob beradi.

Bir kuni sehrli közgu Qiroliçaga Oppoğoy endi yer yuzidagi „eng çiroyli“ ekanligini aytadi; öşa kuni Oppoğoy, u xirgoya qilgan qöşiqlarini tinglagan şahzoda bilan uçraşadi hamda uni sevib qoladi. Hasadçi Qiroliça ovçisiga Oppoğni örmonga olib borib, öldirişni buyuradi. Bundan taşqari, u ovçidan Oppoğoyning ölganligi isboti sifatida marvarid qutisiga Oppoğoy yuragi bilan qaytişini ham aytadi. Biroq, ovçining Oppoğoyni öldirişga yuragi botinmaydi. U yiğlab, Oppoğoydan keçirim söraydi va qiroliça uning ölişini istayotganini aytib, örmonga qoçişga va heç qaçon orqaga qaramaslikka undaydi. Qörqib ketgan malika bilan örmondagi jonzotlari döstlaşadilar, ular uni örmon örtasidagi kiçik bir kulbaga olib boradilar. Kulbaning ovqatlaniş xonasida yettita kiçik örindiqni topgan Oppoğoy, bu kulbani yetim qolgan yettita bolaning tartibsiz uyi deb hisoblaydi va kulbani tozalaşga kirişadi.

Aslida, bu örindiqlar yettita yoshi katta, biroq jussasi kiçik bölgan — Doc, Grumpy, Happy, Sleepy, Başful, Sneezy va Dopey ismli gnomlarniki bölib, ular yaqin atrofdagi şaxtada işlaydi. Gnomlar uyga qaytib, uylarini tozaligini körib, qörqişadi va uyiga tajovuzkor bostirib kirgan deb gumon qilişadi. Gnomlar yuqori qavatda, Oppoğoyni uç karavotda uxlab yotgan holda topişadi. Oppoğoy gnomlar kelganligini payqaganidanoq uyğonadi va özini ularni taniştiradi. U barça gnomlarni top-toza kulbada ovqatlanişga taklif qilgandan söng, oxir-oqibat, gnomlar, Oppoğoyni kulbalarida qolişini istaşadi. Oppoğoy gnomlar uçun har kuni ovqat pişirardi, gnomlar esa kunduzi marvaridlar qazib, keçki payt esa kulbalariga kelib, qöşiq kuylaşar, musiqa ijro etişar va raqsga tuşişar edi.

Şu bilan bir qatorda, sehrli közgudan „Közgu, menga siringni oç, kimning husni oyni ham doğda qoldiradi“ deb söragan qiroliça, „Oppoğoy“ degan javobni oladi. Malika Oppoğoyni tirik ekanligini bilgan qiroliça, ovçi körsatgan qutidagi yurak çöçqaniki ekanligi fahmlaydi. Qiroliça özini yaşiriş maqsadida qari kampir qiyofasiga kirib olib, zaharlangan olma yaratadi. Qiroliça yaratgan olmani kimdir yesa, „Uyqudagi ölimga“ duçor böladi. U yaratgan laʼnatlangan olmani sehrini, faqat "muhabbatning ilk bösasi bekor qilişi mumkin edi. Qiroliça gnomlar yöq bölgan vaqtda kulbaga borar ekan, örmondagi jonivorlar undan qörqişadi va gnomlarni topiş maqsadida, ular işlayotgan şaxta tomon şoşilişadi. Kampir körinişiga kirib olgan qiroliça, Oppoğoyga çarçaganini aytib, dam oliş uçun kulbasiga kirgizişini söraydi, oqköngil Oppoğoy esa uni quçoq oçib, kutib oladi. Qiroliça Oppoğoyga zaharlangan olmani, „tilaklarni ijobat etuvçi sehrli olma“ deb aldab beradi. Oppoğoy esa, bu olmani bir tişlam tişlaydi va şu zahoti uzoq uyquga otlanadi. Bu paytda esa, qiroliça endi u dunyodagi eng çiroyli inson ekanligini eʼlon qiladi.

Gnomlar jonivorlar bilan birga, tezda kulbasiga qaytib keladi, bu vaqtda qiroliça kulbadan çiqib ketayotgan edi. Gnomlarni körgan qiroliça ularni jarga tomon yetaklab, taʼqib qiladi. Qiroliça gnomlarning ustiga toşni ağdarişga urinadi, lekin çaqmoq çaqişdan oldin jarga uriladi va bu uning ölimiga sabab böladi. Gnomlar öz kulbasiga qaytib, zahar tomonidan ölimga öxşaş uyquda yotgan Oppoğoyni topişadi va uni ölgan hisoblaşadi. Gnomlar uni közga körinmas holda dafn etişni istaşmay, örmondagi böş joyga oltindan yasalgan şişa tobutga joylaştiradilar. Keyin gnomlar, örmon jonzotlari bilan birgalikda uni kuzatib turişadi. Bir yil ötgaç, şahzoda Oppoğoyning abadiy uyqusi haqida eşitib, tobutiga taşrif buyuradi. Keyin esa, şahzoda Oppoğoyning ölimidan ğamga tuşib, undan bösa oladi, bu sehrni bekor qiladi va uni uyğotadi. Gnomlar va hayvonlar baxtiyor bölişadi, şahzoda esa Oppoğoyni öz qalʼasiga olib boradi.