The Silence

Böğiq kupeda, aniq körsatilmagan yönalişda ketayotgan poyezdda ikki opa, Ester (I. Tulin) va Anna (G. Lindblum) hamda Annaning kiçik öğli Yuxan (Y. Lindstrem) ötirişibdi. Ular uyga deyarli butunlay sukut içida qaytişadi. Sukut faqat bola va onasining qisqa replikalari bilan vaqti-vaqti bilan buziladi. Bola Lermontovning «Bizning zamonamizning qahramoni» romanini öqişga urinadi. Unga zerikarli. Onasiga ham zerikarli. Opasi Ester rak kasalligiga çalingan. Uning butun qiyofasida çarçoq, ölimdan qörquv va opasiga hasad sezilib turadi.

Kasallik tufayli Ester bilan sayohatçilar Timoka şahrida poyezddan tuşişadi («Timoka» — estonça söz bölib, «jallodga tegişli» degan maʼnoni anglatadi). Qahramonlar qoronği, böm-böş mehmonxonaga joylaşişadi. Mehmonxona yölaklarida, çeksiz labirintga öxşaş yölaklarda kiçkina qahramon sayr qilib, devorlarda osilgan Rubens ruhidagi suratlarni tomoşa qiladi. Sayohatlari davomida u mitti aktyorlar xonasiga kirib qoladi. Ular uni fantastik öyinga tortib, köylak kiydirişadi. Biroq kelgan boş mitti ularni qattiq baqirib töxtatadi, öyin tugaydi. Mitti aktyorlar ham, mehmonxona xizmatçisi ham begona tilda gaplaşadi. Ularning tilida «qöl» sözi «käsi» deyiladi (qarang: est. käsi — qöl). Asosiy qahramonlardan heç biri ularning nutqini tuşunmaydi.

Şahar köçalarida tanklar sudralib yuradi. Bu opalar örtasidagi hissiy uruşning metaforasidir. Jazirama issiqda azoblanayotgan Anna notaniş maydonlarda kezadi va atrofdagi erkaklarning nigohini tutadi. Teatrga borib (u yerda mitti aktyorlarning komik çiqişini tomoşa qiladi), erkak bilan ayolning orqa qatorlardagi örindiqlarda sevişayotganini köradi. Keyin bu haqda singlisiga gapirib beradi, singlisi esa Annaning şaxsiy hayoti haqida suriştiradi. Köça bistrosining ofitsianti (B. Malmsten) bilan tanişgaç, Anna u bilan mehmonxonaga keladi. Mehmonxonada ular sevişadi, buni esa uning kiçik öğli köradi. Keyinroq Ester sevişganlarni birga topib oladi. Xonada Anna opasini tahqirlaşga urinadi va opalar örtasida janjal çiqadi.

Opasi yöqligida Ester boşqaça yöl tutadi: u töşakda yotadi, çekadi, içadi, işlaşga urinadi, özini erkalaydi. U butun dunyodan, opasidan va özidan nafratlanadi, derazadan şaharga qarab turadi. Deraza tagida tank paydo böladi, bir oz töxtaydi, burilib burçak ortida yöqoladi. Ester jiyanining işonçini qozonişga behuda urinadi. U bilan normal muloqot qila oladigan yagona odam mehmonxona xizmatçisidir. Ester unga öy-fikrlari va keçinmalarini aytadi. Film oxirida u aynan uning qöllarida qoladi. Nazarda tutilişiça, Ester öladi.

Anna va Yuxan sayohatni ikkovlon davom ettirişadi. Bola ölimidan oldin Ester u uçun yozib bergan, begona tilda yozilgan sözlarni öqişga harakat qiladi. Anna oçiq derazadan urayotgan yomğir oqimlari ostiga tanasini tutadi. Fonda taşvişli musiqa yangraydi. «Bilder» kitobida rejissyor filmning finali haqida şunday izoh bergan:

«Barça ofatlar va töqnaşuvlar, insonning ahvolidagi ğamgin şaroitlardan «Sukunat»da faqat boşqaça narsaning kiçik, toza tomçisi kristallanadi: tösatdan paydo bölgan intiliş, begona tildagi bir neça sözni tuşunişga uriniş. Bu ğalati narsa, lekin qolgan yagona narsa. Faqat şu ijobiy».