Amélie

Film Amélie Poulain ismli qiz hayotini tasvirlaydi. Uning otasi, sobiq harbiy şifokor, kamgap Raphaël, Amélieʼga tuğma yurak xastaligi, deya xato taşxis qöyadi (sababi, qiz otasi bilan faqat tibbiy tekşiruvlardagina aloqada bölib, bundayin kamdan-kam böladigan hodisadan kuçli hayajonlanardi va yurak urişi tezlaşardi) va qizni boşqa bolalardan ajratib östirişga qaror qiladi. Onasi Amandine, asabi öynoq öqituvçi, Amélieʼga taʼlim beradi. Amélie yoşligida uning onasi Notre Dame de Paris binosi ustidan özini taşlagan kanadalik xudkuş ostida qolib, halok böladi. Raphaël bu voqeadan söng yanada kamgaproq bölib qoladi va hayotini xotini Amandine hoki joylaşadigan sağana qurişga bağişlaydi. Bu vaziyatda özi bilan ovora bölib qolgan Amélieʼda kuçli tasavvur taraqqiy etadi.

Baloğatga yetgan Amélie ota uyini taşlab, Monmartreʼga köçib ketadi va u yerdagi sobiq sirkçiga tegişli "Ikki Tegirmon" qahvaxonasida işlay boşlaydi. 22 yoşga tölgan Amélie hayoti odatiydir; bir neça muvaffaqiyatsizliklardan söng u işqiy munosabatlar qidirmaydigan, örniga mayda xursandçiliklar (qölini moş töla qopga soliş, qoşiq yordamida karamel sindiriş, suv ustidan toş sakratiş, Parijda bir vaqtning özida orgazm keçirayotgan odamlar miqdorini topiş kabi) olişga intiladigan bölib qolgan.

Biroq uning hayoti Malika Diana halok bölgan kundan boşlab özgarib ketadi. Televizordan Diananing ölimi haqida eşitgan Amélie qölidan atir idişi qopqoğini tuşirib yuboradi, qopqoq dumalab borib vannaxonadagi kafelga uriladi va uni oçib yuboradi. Kafel ortidan Amélie eski metal quti topadi (u bu qutini şu xonadonda önlab yillar avval yaşagan bolakay berkitib ketgan, deb taxmin qiladi). U qutini hozir keksayib qolgan egasiga olib borişni rejalaştiradi, bunda öziga şart ham qöyadi: agarda u öşa kişini topib, qutini bersa va bu uni xursand qilsa, Amelie öz hayotini boşqalarga baxt ulaşişga bağişlaydi.

U qöşnisi Raymond Dufayel, nuqul bir surat (Qayiqçilar Bayramidagi Tuşlik, Pierre-avguste Renoir) reproduksiyasini çiziş bilan maşğul odamovi rassomni uçratadi. U suyaklari mörtligi uçun "Şişa Odam" laqabini olgan. Uning yordamida Amelie qutining egasini topib, qutini unga bilvosita yetkazadi. Qartayib qolgan quti egasining bu hadyadan bolalik xotiralari uyğonadi, u hissiyotlarga beriladi, yiğlaydi. Amelie kişini yaşirin kuzatib, uning his-tuyğulari ijobiy ekanligiga amin bölgaç boşqalarga ham şunday yaxşilik qilişga ahd qiladi.

Amélie yaşirin amaliyotlar orqali yon-atrofidagi odamlarga yordam berişga harakat qiladi. U söqir qariyani metrogaça kuzatib qöyar ekan, yöl-yölakay atrofdagilar haqida qiziqarli izohlar aytib berib, qariyaning könglini kötaradi. Otasining gnom qöğirçoğini ögirlab va stuardessa dugonasiga berib, dunyoning turli nuqtalaridan gnom tuşgan suratlarni otasiga yubortirib, uni eski orzusi - sayohatçilik qilişga köndiradi. Amelie hamkasb bir ayol va mijoz orasida işqiy munosabat alangalantiradi. U qöşni ayolni uni taşlab ketgan eri ölimidan avval unga sönggi sevgi xati yozganiga işontiradi. U sabzavot rastasi mudiri, qöpol Collignon qöli ostidan işlaydigan Lucienʼni quvvatlaydi; Collignon ustidan hazillar qilib, uni özining ruhiy soğliğidan şubhalanişi darajasigaça olib boradi.

Biroq Amelie boşqalar haqida qayğurar ekan, Dufayel u haqida qayğuradi; u Amelie özi haqida unutgan, deb öyladi. U Amelie bilan mudom şu mavzuda bahslaşadi. Bu orada Amelie fotobudkalardan taşlab yuborilgan suratlarni yiğuvçi ğalati yigit bilan uzoqdan tanişib qolib, u bilan qiziqib qoladi. U yigitni kuzatib, u haqida axborot yiğadi, ismi Nino Quincampoix ekanligini bilib oladi. Biroq Amelie Ninöga yaqin boriş uçun haddan taşqari uyatçandir. Uning dösti Raymond Dufayel yordami bilan Amelie Nino bilan baxtli munosabat boşlaydi.