Blue Is the Warmest Colour

Birinçi bob

Adel (Adèle Exarçopoulos) — örtaça ön yetti yoşli fransuz maktab öquvçisi. U Lill şahri çekkasida yaşaydi va har kuni ertalabki avtobusga zörğa yetib boradi. Maktabda Adel adabiyot va tillarga qiziqadi. Frantsuz adabiyoti darsi körsatiladi, unda Per de Marivo ning «La Vie de Marianne» romani muhokama qilinadi. Bu kitob Adelda kuçli taassurot qoldiradi.

Darsdan keyin Adelning döstlari unga eʼtibor qaratişadi: yuqori sinfda öqiydigan yigit, Tom (Jérémie Laheurte), unga aniq hamdardlik bildirmoqda. Tom ham Adelga yoqadi. Ertasi kuni ular avtobusda tasodifan uçraşib, darsdan keyin uçraşişga kelişib olişadi. Uçraşuvga borayotganda Adel soçlari kök rangga böyalgan qizga eʼtibor beradi. Tom bilan uçraşuv köçadagi kafeda boşlanib, kinoteatrga ötadi. Uyga qaytgan Adel adaşib qoladi: u bilan Tom örtasida heç qanday umumiy narsa yöqligini, Tom yaxşi yigit bölsa-da, unga Adelni kök soçli notaniş qiz bilan soliştirganda ança kamroq tortişini tuşunadi.

Ertasi kuni maktabda Adel Tomdan va döstlarining uçraşuv haqidagi tirgak savollaridan qoçadi. Tom undan tuşuntiriş söraganda, Adel uni öpadi va u bilan tunni ötkazadi. Şundan keyin Adel Tom bilan birga bölişi mumkin emasligini tuşunib, larzaga tuşadi. U Tomni taşlab ketadi va çalğiş uçun gey dösti bilan tungi gey-klubga boradi. U yerda yana kök soçli qiz, Emma (Léa Seydoux) bilan uçraşadi. Emma — sanʼat fakultetining universitet talabasi.

Ertasi ertalab Emma Adelni maktab darvozasi oldida kutib oladi. Qizlar daryo böyi böylab sayr qilib, bir-birlariga özlari haqida gapirib berişadi. Ularning fikrlari deyarli bir-biriga öxşamasa-da, bir-birlariga juda yoqişadi. Emmaning Adel maktabi oldida paydo bölişi sinfdoşlarida katta hayajon uyğotadi. Keyingi uçraşuvda Adelning döstlari özlarini tajovuzkor tutişadi, Adelning jinsiy yönalişi böyiça janjal boşlanadi.

Adel Emma bilan tobora köproq vaqt ötkazadi. Ularning tortişişi kuçli işqqa aylanadi. Qizlar bir-birlarining ota-onalari bilan tanişişadi: Emma Adelni özining sevgilisi sifatida taniştiradi, konservativ Adel ota-onalari esa Emmani falsafa imtihonida yordam beradigan döst deb bilişadi. Emma yaxşi rasm çizadi va Adel uning asosiy ilhomiga aylanadi.

Ular bir-birlariga kuçli tortilişiga qaramay, qizlar juda boşqaça. Adelning aniq hayot rejasi va muvaffaqiyat bilan amalga oşirayotgan öqituvçilik kareras bor. Emma esa rassomlik sifatida özini namoyon etişga harakat qiladi, bu ança qiyin. Sanʼat olamidan Emmaning döstlari iştirok etadigan ziyofatlarda Adel zerikadi. Bundan taşqari, u Emmaning homilador mehmon, Liz bilan erkalaşayotganini payqaydi va bir neça kundan keyin Emma uning uyida tunni ötkazadi.

Ikkinçi bob

Bir neça yil ötadi. Emma ijodiy işlarga butunlay şönğiydi. Adel — bolalar boğçasida tarbiyaçi. Emma oçiq yaşaydi, Adel esa Emma bilan aloqasini yaşiradi.

Oxir-oqibat, Emmaning sovuqligidan çarçagan Adel yonida işlaydigan hamkasbi bilan yaşirinça uçraşa boşlaydi. Emma buni bilib qolganda, ğazablanib Adelni haydab yuboradi. Adel keçirim sörab, özini oqlaşga yalinsa ham, Emma unga işonmaydi. Şu paytdan boşlab Adelning hayoti — işda işorat bilan tabassum qiliş, yolğizlik va keçqurunlari köz yoşlari. Uning tuyğulari hatto uç yildan keyin ham susaymaydi.

Nihoyat, Adel kafeda Emma bilan uçraşadi. U Emmaga muhabbatini tan oladi va qaytişni söraydi. Emma köz yoşlari orasidan aytadiki, endi uning oilasi — Liz va uning qizi, Adel esa ötmişda qolgan. Adelning yöqotişni töliq anglaşi Emmaning körgazmasida keladi: rasmlarning köpçiligida endi uning yangi sevgilisi tasvirlangan, Adel esa kök köylagida Emmaning eʼtiborini unçalik tortmaydi. Adel ketadi.